เดิม*
นานๆมาแล้วที่ชั้น ... ไม่รู้จะเขียนอะไรเกี่ยวกับชีวิตอันโลดโผน
บางสิ่งน่าจดจำ บางสิ่งอยากลืม (ยาก)
ปรสบการณ์ที่ผ่านมาของชั้นสอนให้ชั้นเข้าใจ แต่อาจจะมีหลายๆทีที่ภาษาชาวบ้านเรียก
"เจ็บไม่จำ"
ดื้อรั้น และ อวดดี (หรือ หาเรื่องใส่ตัว)
ในวัยแห่งเลข สาม หลายๆคน เริ่มคิดที่จะสร้างครอบครัว
แต่สำหรับชั้น
ชั้นเพิ่งจะได้กลับมาหาครอบครัว
ครอบครัวที่ชั้นทิ้งไปตลอด ... ทิ้งไปเห็นแก่ตัว
ทิ้งไปหนีความจริง ไปวิ่งหาอะไรซักอย่างที่ชั้นพยายามแถๆไปว่า
"วิ่งหาตัวเอง"
ตัวชั้นเองมันก็ไม่ได้หลบอยู่ที่ไหนซักแห่งหรอก
แต่ชั้นวิ่งหนีมันไปเองต่างหาก
ณ ตอนท้ายนี้ ชั้นแค่อยากทิ้งไว้ว่า
ชีวิตคุณไม่ยาวหรอก หากคุณพบเจอ
Love of your life or
Happiness of your life
จะบอกว่า อย่าปล่อยให้หลุดมือ
อย่าปล่อยให้หลุดไปกับคำว่า ไม่เป็นไร
อย่าปล่อยให้หลุดไปกับคำว่า เดี๋ยวก่อน
เพราะ
คุณอาจจะไม่ได้มันกลับมาอีกเลย
แด่ ... คนที่ชั้นเคยรัก และ เคยรักชั้น
ขอบคุณค่ะ
สุทธิรัตน์ มานะวิทยาการ
